VOETGANGERSBRUG AALST

Bouwtechnisch ontwerp 4A
Beweegbare voetgangersbrug over de Dender
2009


6 ingezoomed plan kopie


snede

 

7 B  BRUG

 

9  B   DRIEHOEK X 4

 

.
.
.
.

Begeleiding // Hans De Petter & Leo Van den Broeck
i.s.m. Sofie Van Den Bergh
 

In de masteropleiding koos ik voor de optie ‘Bouwtechnisch Ontwerp’. De eerste ontwerpopdracht die we hiervoor kregen was meteen iets van een totaal andere aard dan we gewoon waren: een beweegbare voetgangers- en fietsersbrug over de Dender. Deze constructie in de stationsomgeving van Aalst moest inpassen in het masterplan ontworpen door Christian Kieckens Architects. In dit plan zijn o.a. de heraanleg van het Stationsplein met naastgelegen busstation, een tweede spoorwegonderdoorgang, het ontwerp van het Denderplein aan de achterzijde van het station en een voetgangersbrug mee opgenomen. De brug moet de verbinding maken tussen het nieuwe Denderplein en de rechteroever waar een wandelpromenade wordt voorzien langs het water.

 

In de omgeving zijn reeds 2 bruggen aanwezig met een robuust karakter o.w.v. hun zware functie: auto- en treinverkeer. Bij deze voetgangersbrug opteerden we voor een lichte constructie met het oog op de lichte functie. We verschuiven het zwaartepunt van de brug t.o.v. de middellijn waardoor de brug achterover lijkt te hellen. Letterlijk creëren we met deze vorm een zwaartepuntverschuiving waardoor we ook figuurlijk een accent leggen op de achterbuurt van Aalst.

 

Het zwaartepunt van de brug is ook het rotatiepunt van de constructie. De asymetrische positie garandeert een voldoende grote vaargeul voor het scheepsverkeer. Zowel in open als gesloten toestand leggen we subtiel het accent op de rechteroever van de Dender. Waar de brug die over raakt, maken we een verbreding van de promenade om de verhouding van de brug te benadrukken. Het is een dynamische plek waar je het spel van sluiten en ontsluiten van de brug kan waarnemen, even kan bekomen op een bankje of met een vlotte beweging de brug kan opfietsen.

 

Het technische aspect van deze lichte constructie was uiteraard heel belangrijk in deze ontwerpoefening. Om de stabiliteit van de pyloon te garanderen, creëren we een stijve driehoek met 2 kleine pylonen, een doorlopende kokerligger en een kleine kokerligger als drukstaaf van de 2 kleine pylonen. De centrale kokerligger fungeert als ruggengraat van de constructie. Hieraan zijn om de 50 cm dwarsliggers gelast die naar buiten toe versmallen. Aan de zijkanten worden stalen randliggers gelast op de dwarsliggers. Deze zorgen voor een mooie afwerking en accentueren samen met de houten beplanking van het dek de lengterichting van de brug.



Als een echte ingenieur moesten we ook de knooppunten detailleren. De bevestiging van de tuien aan het brugdek gebeurt met kogelscharnieren die zichtbaar blijven op het dek. Deze zorgen meteen voor een visuele scheiding tussen het gedeelte van de voetgangers en de strook voor de fietsers. De kleine tuien worden met een scharnierende verbinding aan de randprofielen bevestigd. Met behulp van het rekenprogramma Powerframe bepaalden we de voor zowel de gesloten als open toestand van de brug de nodige profielen. Met dit technische ontwerp leerden we hoe ontwerp en berekeningen hand in hand kunnen gaan en elkaar soms kunnen versterken.